اولویت های

چند روزه به شدت فکر میکنم. موقع پیاده روی مخصوصا به اولویت های زندگی.

تا بلخره نوشتمش روی کاغذ

هزارتا دلیل هم جلوی هر کدوم نوشتم

اولویت در یک دوره ای دیگه برای دوره بعد نیست

تنها من نیستم که تعیین کننده ام

جامعه خیلی بیشتر تعیین کننده هست که کجا باشی و کی بتونی بهره برداری کنی...

خلاصه غم های دنیا ریخت تو دلم

البته که هنوز اینده رو کسی ندیده ولی نگرونی همیشه هست...

اولویت ها با شرایط خاص زندگی هر کس رابطه مستقیم داره

مثلا به بعضی چیزا رسیدم و اون می تونست تعیین کننده درجه اولویت های دیگه هم باشه به شرطی که جامعه هم پذیراش باشه...

مثل تحصیلات خب جامعه چقدر از نخبگان و اهل علم بهره برداری می کنه

ایا اولویت تحصیلات بالا میتونه راهی باشه برای رسیدن به دیگر اولویت ها؟...

مهم ترین مساله تو هر چیزی اقتصاده. سرمایه گذاری علمی ایا بازدهی داره؟

چرا باید هر لحظه اولویت هامونو یا اهدافمونو عوض کنیم؟

چرا برنامه ریزی ما با برنامه های خاص جامعه هماهنگ نمیشه یا برعکس.

باید دقیقا چکار کنیم...