کودک کارتون های حنا نوشت

پر از کارتن های ناب. ملوان زبل دیدم. بعد حنا دختری در مزرعه دیدم.

به جمله هاشون دقت کردم.

پر از استقلال و خودساختگی و شجاعت بود. ما با اینا بزرگ شدیم. کلمات رو که

گوش میکردم میدیم خیلی پر مفهومن. یعنی ماها تو سنین کودکی با اینا بزرگ

شدیم. رشد کردیم برامون درونی شد. الان که نگاهش می کردم اصلا احساس

نمیکردم دارم یک کارتونی در جد کودکانه و سطحی می بینم.برخلاف قالب

کارتون های امروزی که تفاوت لوس و سطحی بودن کاملا محسوسه.

خوشحالم که در دهه شصت هستم. این کارتن هارو تو هر سنی میشه دید و

همیشه حرفی برای گفتن داره و احساس لذت واقعی با ارامشی درونی .

به بعد از کارتون ها فکر کردم.

وقتی که نوجوون شدم و جوون شدم. به این فکر میکردم که اوضاع اجتماعی و

تصمیم گیری های سیاسی کشور و دولت ها بود که اینده جوونای سنین منو رقم می زد.

مثلا زمان من خاتمی. بعد احمدی نژاد. من تو دوران اینا بودم که دوران بیست سالگی رو میگذروندم.

سیاست گذاری ها و تصمیم گیری های اینا رابطه مستقیم با دهه های شصتی

داشت. چون اوج جوانی و اهداف ما با سیاست های وضع شده در اون دوران سپری می شد.

اهدافی مثل شغل تحصیلات ازدواج که وابستگی مستقیم با وضعیت اجتماعی داشت.

هشت سال کم نیست. وقتی تو برنامه ریزی های درست یا اشتباه غیر اصولی قرار بگیری.

ما شصتی ها با کارتونهای عمیق نگر بزرگ شدیم که تو سختی ها به تنهایی رشد کردیم .

به کلمه انقلاب فکر می کردم. هرکسی انقلاب رو باید از خودش شروع کنه . انقلاب

امروز در سطح جمعی هم متفاوته. انقلاب علیه نفس یا خود. یعنی چی؟

ینی فرش دستباف چندین میلیونی نندازی خونت وقتی همسایه یا هم وطن ات رو زمین خشک می خوابه.

حقوق 18 میلیونی نگیری وقتی میدونی یکی به نون شبش محتاجه.یکی نمیتونه

ازدواج کنه برای هزینه اولیه ها. یکی نمیتونه درس بخونه برای هزینه ها. یکی پول

دارو و درمان نداره. کارمندی جند ماهه حقوق نگرفته. پسر و دختر به اجبار تن

فروشی می کنه. اعتیاد به یک دلیل ینی کمبود شغل زیاد شده....

و هزاران مساله دیگه.

کاش میدونستی تو توی همه ی اینها مسوولی. و از خودت شروع می کردی و

انقلاب علیه خودت می کردی. میدونم پول لذت بخشه. اسایش لذت بخشه. تفریح

لذت بخشه. ولی لذتی که تو تساوی و عدالت و کمک و انفاق هست تو بقیه چیزا نیست.

دعا میکنم خدا حس این لذت ها رو بهتون بده و این حقوقارو خودتون داوطلبانه نگیرین.

ای خدمتگزار مردم ، ای خونواده اشرافی!

تو رفاه و امکانات کامل که همه می تونن زندگی کنن!

این تو امکانات ساده و محدود و سخت زندگی کردنه که قهرمان و انسانیت

می آفرینه .

آیا تو می تونی یک روز جای اون باشی؟؟

ما به هم پیوستگانیم.

ما به هم پیوستگانیم.

کودکان کارتون های حنا اینجوری بزرگ می شن .